کلبه شقایق

خسته و در انتظار

گاه رفتن را باور نمی کنیم

                                  گاه دیر می رسیم

و تنها که شدیم می بینیم

                                  همیشه تنها بودیم

دل ساده ما می چرخد

زمان که می گذرد

عقل ما می خندد

                     مهربان باشیم